Publieke dagboeken

Iedereen kent wel het gevoel van vlinders in de buik en het zweverige gevoel waarmee je door het leven gaat wanneer je verliefd bent. Het rare is,... Verliefd zijn is volgens mij zoiets als high worden. Je voelt een roes en je voelt je goed. Stilaan echter wen je eraan. Bij sommige mensen duurt het goede gevoel lang, bij anderen gaat het sneller over, maar na "verliefd zijn" komt langzaam maar zeker "dagelijkse sleur". Niet dat je je dan niet meer goed voelt, maar de kriebels zijn weg. Het heerlijke …

Waarom moet het altijd ingewikkeld zijn in een relatie , ok geef toe deels komt ook door mij en mijn verleden  spijtig genoeg boet ik voor mijn verleden elke dag keer op keer , niet dat ik iets gedaan heb neen was een heel braaf iemand maar de thuissituatie was echt niet denderend.ben een soort van zorgenkind wat wil zeggen dat ik denk als ik voor iemand perfect genoeg kan zorgen dan zien ze me graag ....Mijn god wat heb ik mezelf er toch steeds mee , steeds zo vermoeiend om tegen je demonen van …

In september is dan eindelijk mijn huis verkocht geraakt, we kregen hiervoor minder dan dat we gedacht hadden maar 150.000 euro. De 29 ste moest ik uit mijn huis zijn en de sleutel afgeven op het notariaat. Ik wist tot op de 28 ste niet of de lening in orde zou komen aangezien deze al was afgewezen door 2 banken. Ik wou ermee stoppen en een verbrekingscontract tekenen bij de notaris ik dacht dat we dit nooit in orde zouden krijgen we moesten nog zoveel centen zelf hebben en bij lenen. De 29 ste breekt …

"They call me the wild rose..."
Nick Cave en de bevallige Kylie klinken door de boxen, maar de muziek is me iets te melancholisch. De dagen lijken al wat minder in mekaar over te vloeien en al weet ik dat alle "ups" die ik nu heb gevolgd worden door loeiharde "downs", toch lijken de "downs" korter en de "ups" overtuigender te worden. Ik probeer mezelf iedere ochtend voor te houden dat het leven me toelacht. Iedereen blijft …

Vandaag weer opgestaan mijn jongste dochter eten gegeven , voelde me bang wat als ik weer of wat als ik nog het niet aankan ? Heb ik de verkeerde beslissing genomen om terug naar huis te komen , naar het alles behalve vrije wereldje waarin ik zit elke dag keer op keer , waar ik zelf voor gekozen heb maar niet had verwacht dat het zo verstikkend ging zijn ..Genieten is het wel van mijn kinderen maar hoe komt het dat het me allemaal zo beangstigd  is nu .....Gaat het de goede kant op heeft de terapie …

Heerlijk hoe de winter zichzelf voortzet. Het vriest weer 's morgens. Alleen jammer dat er geen sneeuw meer is. Op dat gebied zal altijd het kind in me blijven bestaan.

Het park is overgoten met een zilveren laagje. Overal waar ik stap, lijkt het zachtjes te kraken en ik geniet van het geluid van m'n voetstappen. Met een stevige tred stap ik door en wandel mezelf achterna …

Ben ik een slechte vrouw omdat ik een man wil die meer zegt dan "het interesseert me niet, het heeft me nooit geïnteresseerd en het zal me ook nooit interesseren.", die meer zegt als: "dat kan niet want het is voetbal", die niet zegt "bel een taxi", als ik doodziek van de chemo vanuit het ziekenhuis opbel om me te komen halen. Ben ik een slechte vrouw omdat ik dan de dingen doe die hem niet interesseren met een heel goede vriend? Dat ik er dan alleen op uit ga omdat het voetbal is? Dat ik zeur …

alles is nog steeds verward, en hoe meer ik graaf hoe meer zaken ik ontdek, wat zal het einde zijn, waarom is het zo moeilijk om in alles en iedereen ontgoocheld te zijn en merken dat alles maar bedrog en leugens zijn.
waarom schat men mensen zo slecht in en kan men er zich niet tegen beschermen,

vandaag hoorde ik van E. dat Tesenderlo (Tinne, zo noemen ik en E. haar) tegen E. zou hebben gezegt dat Amsterdam (Amber)tegen Kortrijk (Kaat) had gezegt dat m'n ouders geen geld hadden en dan maar een eigen bedrijf zijn opgestart. Ik heb meteen aan Amsterdam gevraagt of ze dat echt gezegt zou hebben, en ze zei nee. Ik geloof haar ook.
Dus... …

't Is behoorlijk laat. Normaal zou ik nu al slapen, was het niet dat het weer een bewogen dag was. Je hoort en ziet dingen die je niet wil zien.
Ik ben weer in het park. Het maanlicht geeft aan het landschap een zilveren randje en laat alles er grauw uitzien. Diep wegkruipend in m'n jas loop ik weer meteen naar m'n geliefde treugwilg toe. De boom staat eenzaam in het midden van het park en ik schuil eronder. Die plek daar, daar ben ik heel …