Publiek dagboek van pluisje

Het valt mijn dochter op hoe absurd gelukkig ik kan zijn met kleine dingen de laatste tijd. Toen ze dat vanochtend zei ben ik gaan denken... Hoe komt dat nu? Is het omdat het dingen zijn waar ik vroeger geen aandacht aan schonk en nu veel uitmaken? Is het juist omdat ik veel dingen niet meer kan en heb dat het me zo dolgelukkig maakt als het dan wel weer eens kan?
Om een voorbeeld te geven: We gingen vroeger altijd naar de carwash met de auto. Ik heb er toen nooit …

Zal dat gevoel ooit nog weggaan? Het gevoel alleen, in de steek gelaten te zijn. Het gevoel van steeds maar zorgen maken. Het gevoel van niet naar de toekomst te kunnen kijken omdat vandaag al teveel energie vraagt om te "overleven"...
Zal dat gevoel van kwaadheid ooit nog verdwijnen? Die woede om wat er gebeurd is, die boosheid over de manier waarop... …

Wat is dat toch met mij de laatste tijd? Mijn hoofd lijkt weeral eens veel te vol. Ik pieker over dingen waarover piekeren eigenlijk onzinnig is want ik kan ze zelf toch niet oplossen. Ik oefen druk uit op anderen zodat zij beslissingen zouden nemen waarvan ik denk dat ze mij gelukkiger zouden maken en maak op die manier de anderen ongelukkig. Het is niet fair! Niet tegenover de anderen en niet tegenover mezelf. Waarom wil ik alles zo zwart en donker zien? Waarom ben ik niet tevreden met wat ik …

Het is een eindje geleden. Ik weet het. Het is hier chaotisch. Heel mijn leven ligt overhoop. pppppfffffffffff kwam er maar een eind aan en vond ik maar werk. Ondanks de opleiding die ik volg in de vdab lukt het niet zo erg. Ik ben me deze namiddag weer in 3 uitzendkantoren gaan inschrijven en amai, wat kunnen ze je het gevoel geven dat je te lui bent om te werken. Ik wil dus administratief werk doen om 2 redenen. Ten eerste heb ik het 13 jaar gedaan. Oke niet ingeschreven dus is er geen bewijs …

Ben ik een slechte vrouw omdat ik een man wil die meer zegt dan "het interesseert me niet, het heeft me nooit geïnteresseerd en het zal me ook nooit interesseren.", die meer zegt als: "dat kan niet want het is voetbal", die niet zegt "bel een taxi", als ik doodziek van de chemo vanuit het ziekenhuis opbel om me te komen halen. Ben ik een slechte vrouw omdat ik dan de dingen doe die hem niet interesseren met een heel goede vriend? Dat ik er dan alleen op uit ga omdat het voetbal is? Dat ik zeur …

Vandaag moesten we voor de inzichttraining het boek:"Wie heeft mijn kaas gepikt" van Ken Blanchard en Spencer Johnson lezen.

Ergens was het een verhelderend boek. Ben ik bang voor veranderingen? Ja, Doodsbang. Ik reageer dus helemaal niet als Snel en Snuffel. tja misschien ergens wel... ik loop al jaren op zoek naar wat ik wil …

Ik ben een beetje verdrietig. N. is vandaag weer naar huis vertrokken. Het was zo'n leuke en gezellige periode dus voel ik me een beetje koud vanbinnen. Het is hier nu ineens zo stil en ongezellig :S
Als ik naar buiten kijk dan voel ik me net als het weer. Koud en grijs. Net alsof de zon en de warmte nu echt voor een hele tijd weg zijn en de winter hier hard binnengekomen is. Vond ik maar een manier …

Ik ben vandaag bij de oncologe geweest. 2,5 jaar niet op controle geweest. Natuurlijk een uitbrander gekregen. Ik was te jong om het zo te verwaarlozen, ik moest de puntjes op de i zetten enz.
Begrijpen ze dan niet dat elke controle weer een psychologische hel is? Eerst de verschillende testen en dan maar wachten... maar die dagen dat je wacht op de resultaten zijn moordend.... Er gaat vanalles door je hoofd... je staat honderd angsten uit... wat als???? …

Bij het einde en begin van het nieuwe jaar wensen we andere mensen vanalles en hopen dat ze zo hun dromen kunnen waarmaken. Ook hebben we allerlei voornemens.
Maar voor de meeste mensen blijven de voornemens, wensen, dromen dingen die van jaar naar jaar uitgesteld worden... ze komen op de lange baan terecht. Ooit eens... Soms vraag ik me af wat mijn wensen en dromen waren als kind. Waarom ik nooit iets van de wensen en dromen voor mezelf vervuld heb. Zal …

De feestdagen zijn er. De dagen waar ik eerst enorm tegenop zag. De eerste kerst enkel met de kinderen en de eerste nieuwjaarsperiode helemaal alleen. Gelukkig is N. er. Hij is nu onderweg met de trein van regio Utrecht naar West-Vlaanderen. Hij komt mijn dagen een beetje kleur geven. Nu zie ik er echt naar uit:D Belooft een gezellige periode te worden.