|
|
Dagboek van Luca Brasi op 29 januari …
Vrolijke, vrolijke vriéénden...
Ken je het gevoel ?
Dat je soms dingen zegt die je achteraf liever voor jezelf had gehouden ? Als deze vraag totaal niet van toepassing is op jou..hey... don't waste my time, I won't waste your's... Terwijl ik (slightly mad as I am..) ervan overtuigd ben dat iedereen het weleens meegemaakt heeft. Situatie meegemaakt op het werk. Niet gemakkelijk, want per definitie altijd de speelbal tussen vakbond en directie... Als 'verantwoordelijke'.. of 'chef' om het in de volksmond te verwoorden... Bedrijf is produktiegericht ; dus wil zeggen : persoon X krijgt zoveel dagen opleiding en wordt daarna verondersteld om binnen een bepaalde termijn aan een bepaald rendement te voldoen. Als die persoon voldoet, krijgt hij een contract van onbepaalde duur aangeboden. Tot vorig jaar... Nú liggen de kaarten anders. Contracten van onbepaalde duur worden niet meer gegeven.. iedereen die binnen het bedrijf begon in 2008 kon het d'office vergeten. En de 'anciens' ? God ja, als men daarvan mag spreken tenminste. Diegenen die wél nog een dergelijk contract hebben slagen erin om henzelf na enkele maanden compleet in diskrediet te brengen (lees : nakend ontslag!)...Probeer dat in godsnaam eens uit te leggen als 25-jarige tegen je vrouw en je kinderen.. Daar eindigt mijn begip. Gisteren 'ontploft' tegen een werknemer. Niet van mijn gewoonte. Toch gebeurd en nog niet goed van. Tja. Als men onze opvatting van 'ploegbeheer' nog lager schat dan de sfeer in 'Guantanamo Bay' kan je het wel raden.. Dergelijke referenties krijg je continu rond de oren gemept als je met bepaalde 'overtuigingen' binnen de équipe te maken krijgt. Ook nog verwijten dat er eigenlijk 'Gestapo' zou moeten staan op ons smoelwerk enzovoort.... Geantwoord dat hij voor mijn part niet verplicht is om binnen het bedrijf te blijven..dat België nog altijd een vrij land is en dat meneer nog altijd mag gaan en staan waar hij wil... Ném. Ik heb het gezegd en nu geschreven. Op mijn werk is dat al voldoende om een klacht aan je been te krijgen. Voor racisme. Tégen mij. Moé word ik ervan. 17 nationaliteiten alstemblieft. En probeer iedereen maar eens op een beperkt aantal vierkante meter laten samen te werken onder een produktiestelsel. Zottenwerk. ![]() A proxima Dinges. Enkele eerdere dagboekmeldingen door Luca Brasi:Blue MondayI can see clearly now, my sight is gone Decemberblues... A call from the past ... You shook me all night long... 'Filevorming richting Zaventem' I have become Comfortably Numb Mens sana in corpore dinges... 'Jij doet de wolken verschijnen' Olé Ola (x3) Ik krijg een heel apart gevoel vanbinnen.. Ga naar het publieke dagboek van Luca Brasi | |||