Dagboek van birdie op 29 januari …

Ze zeggen dat mensen die een dagboek bijhouden geestelijk gezonder zijn. Mijn "papieren" dagboeken hou ik verborgen in een laatje. En nu ga ik ik opeens publiek. Tja... Het is niet zo gevaarlijk als een geliefde die in je emoties gaat zitten neuzen en dat dan bij tijd en stond tegen je gaat gebruiken. En ik moet mijn ei kwijt.
Tante Julia is er weer. Tante Julia is de naam die ik mijn depressie heb gegeven. Af en toe komt die op bezoek en dan staat ze aan de deur te rammelen. Je probeert je dan wel te verstoppen achter een zetel of in bed met de dekens over je kop, maar je weet dat ze toch weer zal binnen raken. Dus je kan maar beter de deur open doen en hopen dat ze snel weg gaat.
Depressie... het is zo'n eenzame bedoening. Het is nog altijd een beetje een schande als je een ziekte hebt die in je kop zit. Veel begrip moet je niet verwachten, want je doet het toch maar alleen jezelf aan? " Waar moet jij nu depressief over zijn. Je ziet er goed uit, je bent niet stom, er zijn een boel mensen die om je geven, en er zijn zelfs mensen die je bewonderen." Rationeel weet ik dat ook wel allemaal, maar tante Julia zegt dat ik stom ben en lelijk en niks waard.
En dan moet ik ook nog eens gaan solliciteren vandaag. Moeilijk. Het ergste aan een depressie is het "doen alsof". Je moet toch een beetje blijven functioneren in de maatschappij. Och ik ga me maar een beetje opkrikken en hopen dat het goed loopt.

Laatst gewijzigd op 29 januari 2009 - 11:05