Dagboek van Elle op 18 februari …

Gisteren had ik mijn kans. Hij liep nogal beschonken het café uit en de barman zei nog: "die celebirties van tegenwoordig!!"
"zou ik hem gaan helpen", vroeg ik.
"Jij bent zeker zo één v.d. papparazi, hè?"
"Nee" "Waarom wil je hem dan helpen? zeker weeral zo'n hopeloze fan!", antwoordde hij.
"Nee. Ik wil hem gewoon helpen. Hij is zat en heeft hulp nodig."
Ondertussen pakte ik mijn jas en liep naar buiten. Hij was compleet ondergezopen. Ik wist niet waarom, ze zeiden dat hij aan het scheiden was.
"sorry, waar woont u?..je...jij??" Ik weet nog altijd niet goed hoe ik tegen een zat iem. moet praten. Het is net hetzelfde als tegen kleine kindjes. Gaat ook heel moeilijk.
"Bev..Beverly...H.."stamelde hij. Ook problemen met het praten blijkbaar. Alleen zat hier een externe factor tussen. Alcohol.
"Beverly Hills?", hij knikte.
Ik stopte een 'cab'. Ja een taxi. Maar hier is dat dus een 'cab'. De taxichauffeur herkende de man die ik probeerde recht te houden meteen.
"Hij weer?", Hij begon te lachen. Ja, natuurlijk geraakte ik overstuur. daar sta je dan in een vreemd land met een of andere ster/zatlap in je armen.
"Kunt u hem naar huis brengen, please?""Sorry. ik vervoer geen eenzame zatlappen." zei de chauffeur, nog steeds met een grijs op zijn gezicht, waarvan afdroop dat hij die sorry niet meende.
"En als ik mee ga? dan is hij geen eenzame zatlap!"
...