|
|
Dagboek van Hanne op 23 februari …
Kanker versus Hanne ( kanker wint )
voorzichtig lees ik mijn oude berichtjes op mijndagboek dingen waar ik mee bezig was voor ik ziek werd. het lijkt nu allemaal zo onbelangrijk.
Verder heb ik ook nog wat nieuws, ik word niet meer beter, met de chemo en bestralingen en baxters, kunnen ze enkel mijn leven verlengen, maar door de tumor in mijn lijf die ze niet kunnen opereren, zal deze kanker uiteindelijk mijn dood worden. ik geloof niet in wonderen en mirakels, al hoop ik dat er zich toch snel eentje zich voordoet. Ik denk aan al de mensen die ik achterlaat, aan mijn ouders die zich enorm sterk houden, maar die zichzelf in slaap wenen, mijn kleine zusje en broertje, aan vrienden en familie,... Ik probeer mij sterk te houden, en ik ben niet bang voor de dood, maar ik ben bang voor alles wat ik ga achterlaten, en bang voor het onbekende, zoals zoveel mensen, En ergens diep in mij vraag ik me af, wat ga ik nog meemaken ? zal ik de 21 jaar nog halen... het maakt me zo bang en radeloos tegelijkertijd. ik denk steeds aan het gedichtje sterven doe je niet ineens maar af en toe een beetje en al die beetjes die je stierf t is vreemd maar die vergeet je, je zegt ik ben wat moe, maar op een keer ben je aan je allerlaatste beetje toe ! Ga ik het zo ervaren, of volledig anders. maar 1 ding ga ik je garanderen, ik ga van dag tot dag verder ik geef nog niet op, en ik hou jullie op de hoogte, Liefs Hanne Enkele eerdere dagboekmeldingen door Hanne:UitzaaiingenIk geef niet op ! chemo 18 tegen 1 gevecht tegen kanker dag 4 ! Wat nu ? life 's a bitch... weer wat dichter liefste dagboek op een dag doet het geen pijn meer,... Ga naar het publieke dagboek van Hanne Reacties:
eyz
Bedankt voor je reactie
als je mijn problemen bekijkt en je kijkt naar die van u tjah zijn die van mij dan wel problemen ik denk het niet ik moet zeggen dat ik u bewonder hoe dat je er mee omgaat en toch nog ons laat weten hoe het met je gaat het is zeker goed dat je van dag tot dag gaat leven en geniet van de kleine dingens ik hoop dat je nog veel geluk en plezier hebt en natuurlijk zoals iedereen ander heb ik veel respect voor u en zal ik u blijven steunen tjah ik ken je niet maar maakt dat eigelijk iets uit als ik in uw positie zou zijn zou ik ook veel reacties willen nu veel succes ik zal je blijven steunen en laat de moed niet hangen
geef niet op !!!
hey,
het laatste wat je moet doen is opgeven. ik heb kanker kunnen overwinnen en ik had maar een beetje hoop. ik heb mij aan die hoop vastgehouden en niet losgeloten. En al is de hoop klein dat geeft je de moed om door te gaan !! je moet de moed niet op geven want soms kunnen de kleinste dingen de grootste worden!! je moet ten eesrte vooral voor jou eigen vechten,dan je famillie en de genen die je lief hebt!! en met al die mensen die je steunen zal de hoop groeien en heb je een grotere houvast! en ik weet hoe moelijk die chemo en al die andere dingen zijn maar je moet je moed niet opgeven en je moet door die kanker zeker je zelfvertrouwen niet opgeven je moet hem opbouwen beetje bij beetje!! geef het niet op!!! ik hoop dat je me op de hoogte houd!! ![]() Groeten, Zoé | |||||||
Ik weet het fijne niet van je kanker maar tegenwoordig kunnen ze toch veel op gebied van oncologie?
Jouw tumor is inoperabel zeg je? Mag ik weten welke tumor dit is???? En ben je al bij andere oncologen geweest?? Voor een second opinion?
Heel waarschijnlijk heb je dit al 1000den keren eerder gehoord maar ik wil je steunen meisje..ook al ken ik je niet.
Ik denk veel aan je en dat helpt mij weer een tijdje door. Want ook al ben ik chronisch ziek en wordt de ziekte uiteindelijk mijn dood, ik bewonder jou echt voor je moed want jij bent er erger aan toe als ik.
Vechten meisje, hoofd omhoog en respect eisen.
Geen medelijden toestaan..daar heb je niets aan.
Respect, begrip en liefde...dat zijn op dit moment belangrijke medicijnen!
Sterkte meid (ik blijf je volgen)
Groetjes Carina