Dagboek van Koene op 7 januari …

Veerle,

God,ik moet afleren om steeds tegen jou te praten. Maar de avond is eenzaam. Ik zag je online komen en zag je meteen terug offline gaan. Heb je me geblocked? Wil je niets zeggen? of was het gewoon om te zien wie er online was en wie niet? Ik weet het allemaal weer niet. Dit is de eerste avond dat er tot nu toe nog niemand gebeld heeft. Amber was eerst nog wakker, maar intussen is het al weer een hele tijd eenzaam. Ik mis je aanwezigheid. Of toch "een" aanwezigheid. Iemand in de buurt. Gewoon om af en toe eens een domme opmerking te maken of af en toe eens te lachen. Van Vlees en Bloed ligt nog steeds te wachten tot je verder komt kijken. Misschien moet ik maar eens besluiten om er alleen mee verder te gaan. Ik moet me leren neerleggen bij het feit dat je niet terugkomt. Dat je een beslissing hebt genomen die mijn verstand en begrip te boven gaat. Maar ach,... De avonden zijn zo eenzaam en koud. Ik ...
Ik verval steeds in dezelfde gedachtengang. Ik ben op zoek naar iets wat er al lang niet meer is. Als ik jou mag geloven, is het er nooit geweest. De liefde die ons samenbracht...
Het leven is hard. Hard voor een man van mijn leeftijd die er opeens alleen voor komt te staan. Ik moet opnieuw op zoek. Op zoek naar vertrouwen, zelfvertrouwen en zoveel meer... Maar eerst naar moed. Moed om dit alles door te komen. Het leven is meer dan jij alleen, dat besef ik, maar mijn hart wil nog niet mee. Mijn slappe hartje zoals jij het noemt dat zich veel te makkelijk laat breken.
Ik denk dat ik, na alle pijn en lijden, nog altijd verliefd ben op je. Ik begrijp het zelf niet. Ik snap niet waarom ik je nog steeds niet kan haten. Dat zou het allemaal zoveel makkelijker maken. Ik begrijp zoveel niet. En nog het minst in hoeverre er hier iemand boven ons zou kunnen staan die dit alles laat gebeuren.
Misschien twijfel ik bovenal aan dat.

Laat de nacht nu maar komen. Dan trek ik me terug in mezelf.
Hopelijk komt de slaap vannacht wel.

K.