Dagboek van Koene op 3 februari …

De nachten zijn kort sinds enige tijd. Van de ene kant ongetwijfeld het resultaat van angst voor mijn eigen bed en vooral voor de herinneringen die eraan gekoppeld zijn, maar anderzijds ook om wille van schrik om na te denken. Ik wil niet stilstaan bij alles wat er gebeurd is. Ik wil hier niet langer mee geconfronteerd worden. Ik wil vooruit.
"If there was a God here, he would have raised a hand by now."

Ik zie amper een hand voor de ogen. In het park hangt de geur van sneeuw al regent het momenteel alleen. Ik sta met mijn rug tegen de treurwilg en kijk tussen de takken door. Op het water tekenen de druppels kringen op het water. Iets wat alleen maar zichtbaar is door de zilveren rand die op iedere rimpeling gekleurd wordt door de maan.
Onder mijn treurwilg, ziet de wereld er iets minder angstaanjagend uit. Hier voel ik mij iets minder het kleine bange jongetje. Ik zou zo graag mezelf terugvinden. Opnieuw lachen en plezier maken. Ik zou zo graag zelfvertrouwen vinden en het verleden achter me kunnen laten. Maar iedereen blijft me vertellen dat het enige wat helpt, tijd is. Ik wil niet nog meer tijd hieraan spenderen. Ik wil verder. Ik wil die trap op. Ik wil liefhebben en geliefd zijn, zoals iedereen hier dat wil. Me voor een keer geen verstoteling vinden.
En dan weer, sporadisch, vind ik mijn glimlach terug. Ik weet dat men downs moet kennen om ups te appreciëren. maar kan ik die ups ook niet appreciëren als de downs nu iets minder diep zouden zijn? Ik kan liefhebben. Ik kan "houden van". Ik ben trouw en ik ben aanhankelijk.
En toch,...

Met een been opgetrokken waarvan de voet tegen de stam van de wilg rust, steek ik mijn handen dieper in mijn zakken en blijf voor me uit kijken. Het park is en blijft mijn plekje. Hier ben ik voor heel even koning te rijk.
Een koning zonder onderdanen. Maar een koning nevertheless.Nu nog op zoek naar mijn prinses, mijn koningin. Een vrouw die me waard vindt om voor te vechten. Een vrouw die waarden heeft zoals Respect, Trouw, Eerlijkheid en openheid.
Een vrouw die geen schrik heeft om me te nemen zoals ik ben en daarbij zichzelf kan zijn.
Mijn koningin.

Laatst gewijzigd op 3 februari 2010 - 16:05