Dagboek van Fleurtje op 21 december …

Weer om 08.00 uur opgestaan. En om 08.05 uur gebeld. Ik kreeg wonder boven wonder, in een keer iemand aan de lijn. Ik begon meteen met ‘Zo, dat is snel. Dit heb ik nog nooit meegemaakt! Goeiemorgen, met... enz.’ ( Dat hele verhaal van naam, postcode en huisnummer.) en ik ging verder met ‘ik neem aan dat ik vandaag bovenaan de lijst sta, na 2 afspraken, die jullie niet zijn nagekomen’. De man aan de andere kant van de telefoon zei ‘ ik weet even niet waar u het over heeft’. Ik zei ‘ kijk bij jullie maar in de computer, daar kan je het allemaal lezen’. (Ja, want ik wou niet weer dat hele verhaal gaan vertellen en zeker niet zo vroeg op de morgen.) En dat deed ie dus ook! Hij zei ‘ ja, u staat bij ons in de computer voor vandaag’.  Ik zei ‘ ja maar dat stond ik 13Dec. en 15 Dec. ook en toen is er niemand geweest.Dus daarom bel ik nu even, om het voor de zekerheid te vragen he, of ik wel echt voor vandaag bij jullie in de computer sta.’ Toen zei de man aan de andere kant ‘ja u staat er echt en het is ook de bedoeling, dat ze het eerste uur komen. Dat wil zeggen, tussen 08.00 uur en 09.00 uur. Dus als u na het eerste uur nog geen signaal hebt, moet u zo snel mogelijk weer bellen’. Toen zei ik ‘ ja en dan... dat heb ik al die andere keren ook gedaan’en toen kreeg ik allebei de keren weer een andere afspraak. Dus wat heb ik daar aan?’Toen zei die man ‘ laat ik dit met u afspreken en ik zal er gelijk een notitie van maken, als er na 13.00 uur nog niemand geweest is... dan proberen we om er iemand met spoed heen te sturen’. Ik dacht ‘ ja ja, net als dat ze in het begin zeiden, ik zet er bij HOGE PRIORITEIT’. Daarna zei die man ‘er is trouwens nu ook wel een storing, bij u in de buurt he. Dus als u nu vanmiddag terugbeld, weten we daar ook wat meer over en kunnen we u dat ook vertellen.’

Maar net zoals 13 Dec. En 15 Dec. Kwam er vandaag 20 Dec. Ook weer niemand. Dus, toen heb ik om 13.00 uur maar weer eens gebeld, voor de verandering. Ik kreeg toen, ook weer lekker snel, een vrouw aan de lijn. Die vond het natuurlijk ook weer allemaal heel erg, net als iedereen die ik in de afgelopen dagen heb gesproken daar. En die zei ‘wacht even, ik ga het even uitzoeken’ (waardoor ik natuurlijk ook weer moest wachten) en tussendoor zei ze ook nog ‘ een ogenblikje hoor, we zijn voor u bezig’ en weg, was ze weer. Ik bleef rustig, net als zij. Ik klonk dus, alsof het me allemaal niet zoveel deed. Maar als ik echt mn gevoelens zou uiten, dan zou ik gaan janken en daar hebben we op dit moment ook niks aan. Toen ze terugkwam zei ze ‘mevrouw, ik heb even met mijn collega’s overlegd, maar ik kan u verzekeren dat er vandaag echt iemand komt. Ik zal het ook voor u in de gaten houden.’Maar ze kon niet zeggen, hoelaat er nou eindelijk eens iemand zou komen. ‘Want niemand heeft gezegd, dat dat voor 13.00 uur zou zijn’. Zei, ze. Ik zei, dat ze mij dat wel hadden gezegd. En toen zei zij weer ‘ja mevrouw, er gaat hier van alles mis’. Daarom wou ze mij ook doorverbinden met de klantenservice, maar zelfs daarbij ging vanalles bij mis. Dus dat was ook weer langere wachttijd! Maar uiteindelijk, kreeg ik toch de klantenservice, het was een vrouw. Die moest eerst OOK het hele verhaal op hun computer doornemen, dus ging ik WEER in de wacht. Daarna zei ze ‘we kunnen u een geldbedrag schenken van 33,60 euro omdat u vanaf 3 Dec. Tot vandaag geen signaal hebt gehad en 25 euro  omdat u èén keer voor niets hebt gewacht’. Ik zei ‘ja maar, ik heb twee keer gewacht, ik heb 13 Dec. en 15 Dec. Gewacht. En ik heb nu nog helemaal geen signaal’.  ‘ Ja maar de monteur komt vandaag nog bij u langs en verder staat er niets bij ons in de computer’.  Ik zei ‘wat staat er dan’? Toen zei zij ‘ 15 Dec. Mevrouw’. Ik zei ‘oh en dan zijn jullie voor het gemak maar even 13 Dec. Vergeten’? Waarop zij weer zei ‘en verder kunnen we niks voor u doen, mevrouw. U hoeft ook helemaal niet thuis te blijven hoor! Ja, het is natuurlijk wel makkelijk. Want dan kunnen ze gelijk even bij u naar binnen, om te kijken of alles het doet. Maar als u niet thuis bent en het doet het nog niet allemaal, dan belt u toch gewoon nog even’.

Nou en toen D. m’n maatschappelijkwerkster er was, was het eerste wat zei deed... bellen natuurlijk. Na mijn verhaal aangehoord te hebben en deel 4 van het verhaal (dit deel, van dit verhaal) gelezen te hebben. Zij kreeg een man aan de lijn, die het natuurlijk ook heel erg vond en die een monteur zou proberen te bellen. Nou, dat duurde een hele tijd en D. moest maar blijven wachten. Op een gegeven moment was bijna de batterij op, van de telefoon die ze in haar handen had, maar ze bleef hangen. Totdat die man weer terug kwam en zei ‘ ja, het duurt wel even hoor. Kunt u nog even wachten?’ zei D. ‘nee, want de batterij van deze telefoon is bijna leeg’. ‘ Nou, dan bel ik u zo wel even terug’ zei die man. En dat deed ie dus ook. Ik nam op en hij begon meteen met  ‘Nee, het gaat nu echt niet meer lukken. Ik zal een volgende afspraak met u moeten maken!’ Ik zeg ‘hoezo, hoe bedoeld u? ‘’ Ja, de casus was verkeerd ingevuld.’ Zei de man. Nou en voordat ik ontplofte, gaf ik de telefoon gauw over aan D. Die dus ook te horen kreeg, dat er een nieuwe afspraak gemaakt moest worden. Zij vroeg ‘ en wanneer zou dat dan nu weer zijn’. Ja dat konden ze nu nog niet zeggen, want het afspraken-apparaatje was stuk. Maar ik zou weer worden teruggebeld. Nou en dit keer, gebeurde dat dus niet! Dus vlak voor da D. weg moest, beldde ze nog een keer naar hun. Alleen hun afsprakenapparaatje, was nog steeds stuk en ze konden dus geen afspraak maken. Maar ze verzekerde de mij wèér dat het vanavond nog opgelost zou worden. Toen beldde mn ouders, vanuit hun vakantiebestemming, om te vragen of ik nou eindelijk tv had. Ik had ze graag goed nieuws verteld, maar het heeft niet zo mogen zijn. Daarna beldde P. (waar ik erg blij om was) en die deed ik dus ook ff in het kort, het laatste nieuws. En daarna beldde C. Wat ik ook lief vond. En ja, eigenlijk had ik gewoon vanavond weer moeten bellen, want nu wist ik WEER helemaal niks. Ik bedoel, ik had nu helemaal geen afspraak. En niet dat ze zich daar aan houden, dat ik daar op reken ofzo, maar ik moet toch wel in de computer blijven staan he! Maar ik had daar nu echt geen energie meer voor hoor...