Dagboek van Saldek op 11 november …

Wat zal ik zeggen.....uiteraard met weer de benodigde kaarsen heerst er een warme sfeer in huis. Heb een ultiem ontspannen muziekje opstaan,
ben wat aan het schrijven (naast dit dagboek) en om het contrast te versterken: buiten waait het hard en regent het. Toch is mijn stemming van een minder euforisch karakter dan ik gewend ben in dit soort gemoedelijke omstandigheden. Ach laat maar. Kijken of ik een dichie kwijt kan.....
Ik weet het even niet
 Wat is dat wat ik niet kan horen?
 Wat is dat toch wat ik niet kan zien?
 M'n gevoel die m'n verstand weet te doorboren,
 die doorslaggevend traan zal geven misschien ?
Ik weet het even niet
 Ik voel me ontspannen,
 of mijn hart op een zacht kussentje is gelegd
 In het licht van een kaars schrijf ik nu
 Zachtzoete geur van wierook die mij draagt
 in haar handen,
 en mij zoveel rijkdom toezegt.Nee..........,
 het voelt vertrouwd aan
 maar weet haar nog niet te omarmen.
Ik weet het even niet
 Is zij wel degeen die me zegt dat ik zijn mag
 en is dit dan mijn echt vermogen
 in het wezenlijke van het zijn ?
Ik weet het niet
 Maar laat mijn gevoel mijn verstand maar eens
 doorboren. En laat ze mij maar eens zien of ik
 een antwoord waardig ben
 en dat ik eindelijk van mijn verlangen kan
 worden bevrijd.
Een goed weekend voor iedereen !