Dagboek van kabouter op 14 januari …

De kerstballen zijn overal ingepakt, de klanten nog altijd gepakt en gezakt.
Ik ben op zoek naar een geschenkje voor "the one and only" en kom een hoop giftige mensen tegen.
Mensen die wilden kopen. De voorbije weken moesten ze geld uitgeven aan geschenken voor een ander, nu wilden ze zichzelf verwennen.
Geld, geld, en nog eens geld.
Ik vermaak me steeds in de mannen die, nadat ze hun vrouw ter plekke hebben gebracht, zich blauw ergeren in de koophekte van vrouw (en kind).
Op zo'n momenten vraagt een man zich af hoe het zover is kunnen komen. Maar evengoed vrouwen lopen als kippen achter hun haan en verwensen de maatschappij en zichzelf.
Ik loop rustig, manloos door de straten en kies een onderbroek in een eivolle winkel. Een verkoopster komt me zeggen dat hier de onderbroeken voor de mannen liggen, voor de vrouwen moet ik links. Ik kijk haar vol onbegrip in de ogen en ze gaat.
Een jonge man staat me al die tijd te beletten naar de maat te zoeken. Hij blokkeert met zijn kinderwagen niet alleen de weg naar de kassa. Ik vraag hem even opzij te gaan en hij zucht. "Ben je 't beu" vraag ik nog. Hij zucht opnieuw en knikt, de baby huilt en hij wordt zot vanbinnen.
Terug thuis, de man loopt er ontspannen bij, net terug van de voetbal.
Hij vraagt naar de solden, of het de moeite was.
Hij gaat meteen door en zegt dat Cas niet kon komen voetballen omdat hij op de kleine moest passen terwijl zijn vrouw naar de solden ging.
Enfin, als 't bijdraagt tot geluk,... ???