Dagboek van Annie_Jeff op 14 juli …

Ik zie je lijden.
Wil je graag helpen.
Je staat het niet toe.
Jij blijft maar zwijgen.
Daarom kan ik je niet begrijpen.

Je wilt het niet uitleggen.
Ik begrijp je nog steeds niet.
Heb het idee dat ik je niet ken.
Je ogen stralen al tijden niet.
En je lacht bijna niet meer.

Ik mis de oude jou.
Je lacht alleen maar fake.
Je kijkt bedroefd
Ik zie je lijden.
Wil je helpen.

Maar je hebt jezelf al geholpen.
Je bent weg voor eeuwig en altijd.
Jij komt nooit meer terug.
Iedereen verdrietig.
Je besefte niet hoeveel iedereen van je hield.

Zelfs degene die je graag zag lijden, pijnigde.
Degene die je om hulp vroeg maar steeds niet hielpen.
Je wordt weggestopt maar niet vergeten.
De jaren verstrijken maar we denken:
Jij blijft in ons hart voor altijd!


Laatst gewijzigd op 1 september 2007 - 23:59