Dagboek van muzikantin op 18 juli …

En neen, liefst geen handleiding van den Ikea want dan ben je (soms) nog verder van huis.  Ik zoek ook geen handleiding over de installatie van mijn nieuwe TV en nog veel minder een handleiding over de man....  Ik zoek niets minder maar ook niets meer dan de handleiding over mezelf.  

Hoe goed ik ook al gezocht heb, hoe dikwijls ik ook al navraag deed bij mijn ouders... ze is nergens te vinden.  Eigenlijk ga ik ervan uit dat ze ergens bij de geboorte verloren moet zijn gegaan maar ons Heer mag weten bij wie of waar ze is terecht gekomen.

De meest ondenkbare vragen schieten door mijn hoofd.  Het lijkt zelfs iets in de aard te hebben van "Het grote mysterie."

Gisteren had ik tijdens de rookpauze een goede babbel met een collega.  Ik ken haar situatie en heb er dan ook dankbaar gebruik van gemaakt om mijn twijfels te uiten.  Ergens had ik de hoop om dé handleiding van het leven te ontvangen, maar net zoals de handleiding omtrent mezelf, lijkt deze onmogelijk vindbaar te wezen.

Zal er dan nooit een vaststaand feit geschieden waardoor een bepaald zekerheidsgevoel ontstaat?