Dagboek van Lali op 20 augustus …

Daar zaten we dan,
alle 4.
gedoemd om vrienden te zijn.
Te blijven.
Levenslang.
het 14de jaar vriendschap voorbijgesneld.
Alle vier veranderd.
Alle vier dezelfde.

Ik zit daar,een leeg gevoel in mijn maag.
Elliot flirt met Sara,
ik staar doelloos in het rond,
Stan maakt sarcastische opmerkingen.
"he 't is hier echt keiiileuk,vind je niet?"
"He,ik amuseer me rot seg!"
-rolt met zijn ogen,kijkt me met verveling aan-
"Loool,nog nooit zoveel fun gehad in m'n léven.."

Beneden het doffe geluid van de muziek.
In de kamer het geluidloze gezucht.
In mijn hart zacht gehuil,schril geschreeuw.

Momenten,minuten,uren later
merk ik plots op dat we stappen in het donker,
alle vier.
Die laatste uren had ik onbewust meegemaakt.
Doelloos.

Ze paffen erop los,ik als enige buitenstaander.
Ik krijg plots behoefte om te wenen.
Waarom is alles veranderd?

In mezelf doe ik zielig ,zoals altijd.
'Ze geven niet meer om me'.
Ergens weet ik van wel,
ergens ver weg van mijn zieligheid.

Ze laten het gewoon nooit zien,of weten.
Ik hoor nooit iets van ze.Behalve op msn.
Ik zie hen wel,maar dat komt door onze ouders.
Zoals ik al zei,gedoemd vrienden te zijn.
Soms krijg ik er tranen van in mijn ogen,
zoals op dit moment.

Zij zijn mijn familie.
Elliot niet echt,maar Stan en Sara zeker.
Zij hebben allebei familie,
ik niet.
De enige die ik zie,is mijn moeder,
mijn oma om de 3maand,
mijn vader 2 keer per jaar,en m'n broer 1 keer.
De anderen zie ik nooit.Zij 2 zijn mijn familie.

Ik heb het gevoel,alsof de hele tijd,een grijze wolk rook in hun lichaam verblijft.
Waardoor hun gezichten grijs lijken,
wetend dat de nacht hiervan niet de oorzaak is.

Dan weer zitten we in de kamer,he dat is vreemd.
Ging snel voorbij.
Plots vraagt Sara wat er scheelt.
Ik antwoord iets,weet niet wat.
Niks bijzonders.

Waarom veranderd?
Waarom veranderd tegen elkaar?
Komt het door Natthy?

Denk van niet.
Hoop van wel.
Want het is altijd makkelijker,
om iets op een ander te kunnen steken,
in plaats van op jezelf.