Dagboek van Ikkedus op 11 september …

...tegen wat ik hier vandaag meemaak. (Voor diegenen met gevoelige tenen: Niet letterlijk oppakken! Die WTC-ramp was óók erg...)

Mijn oudste dochter wordt vandaag 11 jaar. Vanochtend gehoord dat ze die "eer" deelt met Koningin Paola, Bert Anciaux en Filip Dewinter...ge kunt niet alles hebben, nietwaar

De meest gedenkwaardige verjaardag was wel die van 2001. Je staat in de namiddag met je dochter in de speelgoedwinkel, op zoek naar "Barbie met een roze kleedje" (begin maar te zoeken!) en opeens hoor je op de radio dat een vliegtuig zich in de WTC-torens heeft geboord. Eerste (luide) reactie: iets in de stijl van "Jaja, en 1 april valt dit jaar op 11 september! Nog iets?".
Plotseling heilig verontwaardigde blikken van het winkelpersoneel, die achter de kassa allemaal naar een klein tv-tje stonden te gapen. En, inderdaad, dat tweede vliegtuig vliegt recht in de WTC torens.
Reactie van dochter (ze was pas 5!): "Mama, die meneer kan toch niet zo goed vliegen met dat vliegtuig, hoor!".
Euh, ja dus...

Uiteindelijk buitengekomen met "roze" Barbie. Eén uit de 200 verschillende "roze" mogelijkheden. 's Avonds de familie die komt feliciteren en de rest van de avond hangt iedereen voor de TV...
Gelukkige verjaardag!

Dit jaar kan ook tellen! Eerste verrassing: mijn dochter heeft serieus last van haar hormonen. Het bewijs? De verjaardagslijst. Heel afwisselend: een CD van Tokio Hotel, een T-shirt van Tokio Hotel, een ticket voor de TMF-awards (want Tokio Hotel treedt op!), ze wil dezelfde tattoo als de zanger (geen commentaar...) en als 't eventueel nog kan: een draagbare CD-of MP3-speler. Want ge moet die CD van Tokio Hotel toch érgens op kunnen afspelen, nietwaar!? En liefst zodanig dat de rest er geen last van heeft, dankuwelalstemblieft. (Want mama constateert tot haar grote ontsteltenis dat ze nu al "Schrei" begint mee te zingen. Het begin van het einde...)
Enfin, na overleg met familie werden de Tokio Hotels verdeeld. De tattoo van "Bill" (ik lees de Joepie! Ik ben mee!) wordt tot nader order uitgesteld. Ik hoop dat "Freiheit" in kalligrafie op de voorarm tegen 2012 aan charme ingeboet heeft. En wat die TMF-awards betreft: Dream on, schat!

Tweede onaangename verrassing: het gezondheidsbeleid op school. Ge moogt dus geen snoepgoed meer meenemen als verjaardagstractatie. Tot zover mijn traditionele (en fel gesmaakte) aangebrande appelcake met vleugje rum. Zoektocht op het Internet (en voor zoiets moet ge bij onze Hollandse vrienden zijn!). Alternatief: rups in appel! Klinkt degoutant. Is het niet echt. Principe: appel, appelboor erin, een lang roze spekske in het gat proppen en met chocolade oogjes op tekenen. Rups in appel. Ok, spekskes zijn óók snoep, ik weet het, maar niet chicaneren, hè! 't Is gezonDER!
Mama zaterdag naar de winkel en terug met zo'n 5 kilo appels en een zak vette roze spekken.

Gisterenavond tot 01u00 's nachts bezig geweest om die f***ing gaatjes in de appelen te boren en die spekken daarin te doefen. Ge moogt dat niet té lang op het voorhand doen, want dan worden die appels bruin. U ziet: ik ben een expert...

Het toppunt? Mijn Tokio Hotel-groupie heeft er NIKS aan gehad. Die heeft zondagavond een serieus geval van zona ontwikkeld. Ze heeft bloedende uitslag van in haar nek tot op haar middel. Dat blijkt een uitloper te zijn van windpokken als kind. Niet gevaarlijk, het gaat over, maar het jeukt verschrikkelijk en ze mag er niet aan krabben. Naar het schijnt komt het opzetten in periodes van stress, vermoeidheid en hevige opwinding (Tokio Hotel, anyone?)

Ze moet een week thuisblijven, want het is besmettelijk voor mensen die nooit windpokken hebben gehad. Zij zat dus ongelukkig te wezen deze morgen (je zou voor minder) en mama mocht naar haar school met 5 kilo (en enkele grammen) "rupsen in appels". Waarom toch al die moeite? Anders worden die appels slecht tegen volgende week. En dat "gezondheidsbeleid" komt een heel stuk duurder uit, goegeweten!

O ja, mama? Mag ik volgende week toch een cake meenemen naar school om uit te delen? Want nu heb ik mijn verjaardag niet kunnen vieren!

11 september. In meer dan één oogpunt een historische datum.