Dagboek van Diana op 15 november …

Had vandaag een dagje vrij genomen om de dochter weg te kunnen brengen voor een afspraak bij de kinesist.
Een beetje uit geslapen tot acht uur.
Wat opgeruimd,lekker soepje gemaakt voor straks, boodschappen gedaan,de strijk even weg gestreken en tijd gemaakt voor de dieren.
Dan wat gefant in de zetel ,na het eten sarah weggebracht en dan wat gaan schoppen.S'avonds naar de kapper en sarah haar peter ontvangen met gebak voor haar negentiede verjaardag.
De dag raasde voorbij ik hoop in het weekend wat rustiger aan te kunnen doen .
Ergens zit er iets niet juist ik voel dat de wereld weer zo aan het holen is en iets is er op til.
Zou het sinterklaas zijn die in aantocht is.O ja die was al in het land zeker.
Proberen we al de sfeer van kerst te creeeren en onze centjes weer bijeen te krijgen voor de massa cadaeutjes.
bwa aan mij gaat dit voorbij hoor geen sint meer en die sfeer van kerst zoals hij ooit was is voorbij.
Toen mijn moeder vier jaar geleden rond deze tijd stierf en ik in een verwerkingsproces zat zag ik de andere kant van kerst.
Binnen in me leek toen alles droevig en stil en buiten mij was het de zogenaamde sfeer van  vreugde,gezelligheid die werd gecreeert door de mens via materie ;opeens werd ik zo wakker geschud toen dit was toen zo een illusie .
Deze mensen waren niet bezig het ultieme doel nee dit alles was een opgelegt iets om erbij te horen.
Ik echt zo iets van hier doe ik nooit meer aan mee voordat het voor mij een plaats heeft gekregen van oke zo kan het wel in evenredigheid met wat ik voel van binnen.
Het jaar voordien was kerst thuis met de ganse familie zo gezellig tot er s'avonds de zoon van mijn broer even belde of hij ook nog kon komen;Wij allen enthousiast fijn zo iedereen bij een.Hij kwam en vond deze sfeer niet kloppen met wat hij voelde en had zin om mijn dochter eens goed bij te meppen wat hij ook deed zonder reden om dat ze wat veel fun had zei hij.hij heeft zo wel meer van die rare steken maar dit keer ging hij te ver.mijn dochter kwam uit haar lood en huilend binnen.
Ik ben me daar kwaad geworden en heb hem flink op zijn plaats gezet en het rare was er waren er die niet achter mij stonden maar hem suste en met hem mee buiten liepen naar huis einde gezellige kerst .
Die mochten van mijn pa niet meer binnen.
Mijn moeder zei dit had je niet moeten doen zonder een woord tegen hem te zeggen vond ik helemaal niet op zijn plaats.
Mijn zus die heftig protesteerde dat je dat kinderen onder elkaar moest laten uitvechten haar zoon kreeg een paar weken nadien rake klappen op school waar ze ook zelf een proces voor is aangegaan en gewonnen.nu dit begrijp ik dan ook weer niet dat klopt niet sta gewoon recht in je schoenen en sat er samen achter.
ik vond het moest gedaan zijn met al dat geweld en die houding van sommige zoniet was ik echt van plan een streep te zetten onder sommige van mijn familie.
Ik heb dit ook gedaan voorgoed kom af gemaakt met dat gezin mijn broer is nu ook gescheiden en ik ben blij dat we met kerst weer allen samen gaan eten dit keer zonder zijn kinderen en met zijn nieuwe vrindin.Hij stond niet achter de feiten die zijn zoon had gepleegd maar samen met mij en ik ben daar dankbaar om want het heeft verandering gebracht.
Het zal een heel ander samenzijn zijn.
Sommige dragen zo een negatieve energie in zich dat zelfs door hun binnekomen alleen al heel de sfeer in dekamer word verpest.Dit was al jaren zo.Op speciale dagen voor mijn ma en pa kwam ze ook binnen dan met haar aanhang van kindern zonder woorden felicitatie's of dag als ze weggingen.Aleen altijd dat lange gezicht en die zwijgzame mond en achterklap met kinderen.
We waren ze gewoon en lieten hen in hun waarde maar soms gaan ze te ver en weten ze niet welke belangrijke waardes ze hiermee te niet doen voor velen van de groep.
Kinderen die nog moeten opgevoed worden en zo veel meer.
Ik heb gezegt stop hier kan het niet meer .