Dagboek van Lintu op 2 december …

Stres, dat is wat ik heb als ik mijn bed uit kom en er weer in stapt. Ik heb het al meer dan 2 jaar en ik wil geen hulp zoeken.
Hoe het komt... vertel ik nu nog niet.
Het is alleen zo dat ik het zat ben, het kan zo niet meer door gaan. Ik weet het, hulp zoeken.
Het enigste dat ik kan doen. Maar ik durf niet met onbekende er over te praten, wat moet ik dan trouwens zeggen?
Iedere dag word het erger. Door een woordje van iemand of gewoon door iemand die een blik in zijn ogen heeft. Of gewoon wilt zeuren over iemand anders.
Ik kan er gewoon niet meer tegen.
Ik wil weg uit de stres.
Ik wil hier weg.
Bij mij vriendin Nynke zijn die daar boven ons aan het galopeeren is.
Ik wil bij Nynke zijn, om alleen maar te knuffelen en haar te zien.
Maar dat kan ik niet...