Dagboek van Buellbitch op 18 december …

Gisteren had ik een halve dag verlof, zouden namiddag naar maastricht gaan, alles ging goed, tot we de klerenwinkel uitkwamen waar ze lucky 13 verkopen, hadden een gesprek met die kerel gehad, om dit merk zelf te verdelen. toen we buiten kwamen, kwam het op me af als een losgeslagen sneltrein. je bent niet bekwaam wat ga je via via via mail rechtstreeks naar america, je doet niks, je bent niet bekwaam, die velgen juist hetzelfde, je jammert over het geld, maar omdat jij je werk niet doet komt het niet binnen ......... een op hol geslagen trein. dus klap ik dicht. we reden naar hasselt centrum omdat er nog tijd was voor ik bij de gynecoloog in hasselt moest zijn.  "ga je nu de hele weg naar hasselt" waarop ik antwoorde 'je weet dat ik dichtklap, je doet precies alsof ik de hele dag lui op mijn dik gat zit' in hasselt aangekomen, vonden we geen parking, is niet zo evident met een grote camionette, kreeg ik daarover weer de volledige lading. ook over het verven, dan ik nog steeds mijn band met raceblokjes moet doen maar in goedshere naam wanneer ...........
hij slorpt me helemaal op.  natuurlijk vind hij dat ik het poetsen moet overlaten aan derde maar da kost geld en momenteel gaat da niet met ons budget, maar ja da wilt hij niet weten ik zaag altijd over geld terwijl het mijn schuld is dat het niet binnen komt, ik wil hem helpen in de zaak, maar hij moet geen verantwoordelijkheid bij mij leggen daar, ik spring bij maar ben geen werkman he
enfin reed door tot de mc donalds, '+ bicmac' da was zijn bestelling enfin bestelde en ging bij hem zitten en aten stilzwijgend
hebben er een dik half uur gezeten zonder een woord te wisselen, toen we doorgingen gaf hij mij de sleutels, 'moet ik je thuis rijden of ga je toch nog mee?' hij ging mee, maar nog steeds geen woord.
ok bij de gynecoloog aangekomen, nog steeds niks
krijg mijn onderzoek, alles was inorde en gingen terug naar beneden, waarop hij de opmerking maakte "wa voor ene rare was da" waarom ik zie 'is teminste ene zachte, sommige steken da ding zu ruw in je". "wa weet gij daarvan, je bent jaren niet meer geweest " waar trekt die opmerking op hij heeft nooit zo'n onderzoek gehad.
enfin weer beeld zonder klank.
op straat duwt hij me en ik dacht ok het is hem over, toen ik da zei zei hij gewoon, wie is begonnen, en hoorde aan zijn toon dat het terug mis zat. dus weer beeld zonder klank. thuis aangekomen gaat hij gewoon binnen dus ik laat de hondjes uit en geef ze eten, ok drinken vergeten, kreeg ik natuurlijk erna weer te horen, terwijl hij gewoon niks deed ik kreeg bezoek dus ging hij in de hal 'werken'nadat ze weg waren ging ik de hal in en zat hij gewoon op zijn krukje tv te kijken en weer begon hij te rattelen over wat een stom wijf ik was en dat ik voor niks bekwaam ben, ging in de living zitten tv kijken, vroeg tot 2 x toe ene sandwich heb hem die gesmeert, zijn voet spontaan in gesmeerd met ibutop. toen heb ik bud zijn kot gedaan en de badkamer geschrobt. om 23.30 stopte ik en ging ik ook nog wat tv kijken.  en weer begon die, waarom ik gewoon antwoorde, heb er echt geen zin meer in. hij ging boven slapen, ik heb gewoon mijn dons en kussen gepakt en ben blijven slapen in de stoel.

deze morgen dacht ik ok nieuwe dag dus leg zijn kleren klaar, maak zijn boterhammekes en ga hem een kus geven.
'mercie da je me weer de dieperik in geduwd hebt'
'je weet hoe zwaar ik het heb om alleen te slapen'
'ik was toch beneden en trouwens heb nog al op de stoel geslapen'.
ben dan maar vertrokken
toen ik de auto uitzette, ben ik toch nog binnen gegaan en terug naar zijn slaapkamer, deed de deur open en zei gewoon "en toch hou ik van u" en ben vertrokken.
dus ik heb er weinig hoop op dat het ooit weer goed komt.
ik snap het niet dat het zo mis is gegaan gisteren.
hij zegt altijd dat hij zich goed voelt, toch vraagt hij de laatste tijd steeds of ik mijn gsm bij heb en nu maakt hij de opmerking dat ik hem weer diep heb geduwd, weet die dan niet dat hij mij door die dingen te zeggen heel erg kwetst.
ik zei het al ik hou van hem maar ik haat mijn leven vaak met hem
gezien ik 's morgens niet uit mijn bed kan, werk ik dus inderdaad best door 's avonds tot een uur of 23.30. hoop zo een beetje bij te geraken en toch aan zijn eisen te kunnen voldoen. want ik hou van hem en wil hem niet kwijt.