Dagboek van Lali op 1 januari …

Het vertrouwde geschreeuw raakt mijn orennetwerk ieder jaar opnieuw.
Cijfers.
Aftellen.
Opwinding.
drank.
En dan barst iedereen los.
Nee,niet iedereen,ALLES.

Maar weeral heb ik het gevoel,
alsof ik er niet aan deelneem.
Ergens vind ik het ronduit belachelijk:
een hele heisa,gewoon omdat er een nieuw jaar aangebroken is.1 JAAR?!!!!....1     JAAR    !
Jaar 2008!..Klinkt haast lachwekkend.
Maar ergens,ergens ben ik stikjaloers,
waarom kan ik hier niet van genieten,
waarom kan ik hier niet zodanig op ingaan,
dat ik helemaal kierewiet word
zoals heel de zaal.

Ik wil hier weg,help me.
Maar toch doe ik mee.
Het is als een drempel.
Ik dwing mezelf te dansen,
te feesten,te lachen.

Eternal sunshine of the spotless mind.