Dagboek van Donut_x op 19 juni …

Gisteren heb ik met mijn ouders erover gepraat.
Dat ik het heel erg raar vond dat ik naar 2 psychologen was geweest en dat ze allebei niet hadden verteld dat alle zorgen in mijn leven niet door mijzelf komen, maar gewoonweg door de hoogbegaafdheid. Als iemand heel eventjes maar de moeite had gedaan om het op te zoeken dan had mijn leven er heel anders uitgezien. Al 3 jaar loop ik rond met het idee: 'Je moet veranderen, je bent niet goed, je moet veranderen.'
Nu weet ik gewoon dat mensen die hoogbegaafd zijn altijd al een laag zelfbeeld hebben gehad en dat je dat gewoon moet accepteren.
Veel valt er niet aan te doen...
Mijn ouders zeiden dat het toch allemaal niet zo erg was en zo, dat ik deed alsof ik abnormaal ben. Ik heb gezegd dat ik weet dat ik dat niet ben, en dat ik weet dat er nog veel andere mensen zijn met ergere problemen, maar dat ik gewoon eens begrepen wil worden.
Ik vond het zo leuk toen ik het artikel zag in Libelle van de psycholoog die gewoon alles vertelde. Het was alsof ze mijn leven beschreef.

Ik heb nu al spijt dat ik het tegen mijn ouders verteld heb want nu gaan ze dat weer doorvertellen ( geloof mij, ik ken mijn ouders heel erg goed) en gaan ze weer medelijden krijgen, en ze gaan het tegen die psycholoog zeggen en dus heb ik er weer spijt van.

Soms is het beter van iets niet te zeggen dan van wel denk ik. Weer iets geleerd voor het volgende probleem

x Donut_x